logo

نیما

آموزش مجازی نیما

Form

بررسی مشکلات انتخاب واحد

پایگاه اطلاعاتی

پایگاه های اطلاعاتی

تصویر افتخارات دانشجویی

افتخارات دانشجویی

تصویرافتخارات هیئت علمی

افتخارات اعضای هیئت علمی

edu

سامانه دانشگاهی

GhoharTarashi

انسان، از ابتدای خلقت نسبت به پیرامون خود کنجکاو بوده و برای کشف هر رازی، راه ها پیموده است. یکی از کشفیات بشر که به چند هزار سال پیش بازمی گردد و نقش مهمی در پیشبرد و رفاه زندگی او ایفا کرده و همچنین برای آسایش و زینتش مورد استفاده قرار گرفته، سنگ است. سنگ های جواهر در طبیعت به شکل خام (rough) موجود هستند. سنگ های نیمه قیمتی و قیمتی به دو شکل کلی استفاده به عنوان نگین در زیورآلات یا به صورت فرم های فانتزی و یا موارد دیگر استفاده می شوند. هیچ کدام از سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی به شلکل خام مورد استفاده قرار نمی گیرند و برای استفاده این سنگ ها باید برش خورده و تراش داده شوند تا به شکل و اندازه ی مورد نظر درآیند و بعد از آن باید سنگ ها را پولیش کرده تا جلوه و براقیت پیدا کنند. حال این سنگ ها برای استفاده در زیور آلاتی مانند گوشواره ، گردنبند، آویز و دستبند آماده هستند. گوهر تراشی تراش و پرداخت (پولیش) سنگ های گران بها است . گوهر تراشی گذشته و سابقه ای درخشان دارد و قدمت آن به زمان انسان های اولیه بر می گردد  گوهرتراشی یکی از شاخه های اساسی در ابر- صنعت طلا و جواهر بشمار می رود.

تکنیک های گوهرتراشی

تامبل کردن: در این تکنیک، کار به صورت ساده و با هزینه ای مقرون به صرفه انجام می شود. در این روش، سنگ هایی را که هنوز تراش نخورده اند، درون استوانه ای گردان قرار می دهند. این استوانه به ساینده هایی مناسب مجهز است . این سنگ ها تا زمانی که کاملا پولیش شده به نظر برسند و سطحشان به مقدار مناسبی صیقل بخورد، در این محفظه باقی می مانند.

تراش کابوشن: این روش، جزو معمول ترین روش های گوهرتراشی محسوب می شود. سنگ های کابوشن ، کف تختی دارند و قسمت فوقانی شان، گرد است. در این روش، کار کمی پیچیده تر و زمان برتر است و برای رسیدن به نتیجۀ دلخواه باید زمان و انرژی بیشتری صرف کرد؛ همچنین، در این تکنیک، از تجهیزات پیشرفته تر و پرقدرت تری بهره برده می شود. در این تکنیک، ابتدا سطحی (انگشتر، گوشواره، مدال، دستبند)  را که می خواهید نگین بر آن سوار شود، انتخاب می کنید؛ سپس سنگ مورد نظر را تراش می دهید و این کار را تا جایی ادامه می دهید که گوهر به شکل و نقش مورد نظر برسد و در انتها آن را در دستگاه خرد کن و دستگاه برش سنگ قرار می دهید.

تراش مهندسی: در تراش مهندسی، سنگ مورد نظر به شکلی پر جلا و درخشان تراش می خورد و به آن زاویه داده می شود؛ به عبارتی، در این تکنیک، سنگ به شکل زاویه دار تراش می خورد و خروجی کار ، گوهری با سطح صاف، درخشان و براق می شود.

تراش هنری: این تکنیک، از زوایایی پرظرافت تر و روندی دشوارتر برخوردار است؛ زیرا در این روش، گوهرتراش باید از مهارت، خلاقیت، بردباری و ظریف نگری برخوردار باشد؛ به عبارتی، تمرکز و دقت در این شیوه، از ارکان اصلی رسیدن به طرحی مقبول به شمار می آیند؛ همچنین در این شیوه، که نوعی تراش هنری به شمار می آید، نقش های زیبایی روی سنگ منقوش می شود ؛ سپس تراش می خورد .

سوراخ کاری: در این تکنیک، روی گوهر مورد نظر، سوراخ ها و حفره هایی ایجاد می شود که برای این کار، از مته هایی با هستۀ الماسی بهره می برند. در این روش، برای ایجاد سوراخ های مورد نظر، از آب زیاد، سرعت کم و فشار پایین استفاده می کنند و در انتها، آن را با خمیر الماس یا سنباده لاستیکی سیلیکون پولیش می دهند تا به سطح صیقلی دلخواه گوهرتراش برسد.

تراش گوهر: گوهرها به دو روش تراش ساده و تراش زاویه دار، تراش می خورند. در روش ساده، گوهر ها در انواع گرد، برجسته، منحنی و … تولید می شوند ؛ اما در روش زاویه دار، با دستگاه مخصوصی روی گوهرها کار می کنند و آن ها را برش می زنند. روش زاویه دار به قیمت و ارزش گوهر می افزاید؛ چراکه در انتها، گوهری خیره کننده تر و جذاب تر خواهیم داشت که سرشار از روح خلاقیت است.

تصویر تقویم آموزشیتقویم آموزشی  تصویر فرم ها و آیین نامه هافرم ها تصویر اعضای هیات علمیاعضای هیئت علمی تصویر افتخارات دانشکدهافتخارات دانشکده

لینک های مفید: